İstanbul'u severim. Hem de çok severim. Yorucu şehir derler, yıpratır derler, para yetmez derler. Katılmam. Sadece vapurla karşıya geçmek bile tüm günün yorgunluğunu alabilir benden. O derece yüzme bilmeyen bir deniz meraklısıyım!
İstanbul'u araştırırken eski kaynaklarda "İstanbul'un rengi erguvan, kokusu ıhlamurdur. " ibaresini okudum. Erguvanlarla hiç tanışamadım. ama ıhlamur, koku ....
Manisa malumunuz küçük bir şehir. Büyükşehir olması durumu biraz karıştırsa da zihinleri doğu batı yönünde uzun kenarı yerleşmiş bir dikdörtgendir Manisa. Evim ve işim ise aşarı yukarı bu dikdörtgenin iki kısa kenarına konumlanmış durumda. Yirmi beş dakika da yürüyerek gidiyorum işime. "Anaaa ne bıdık şehir", "Şehir mi abi o bildiğin kasaba" diyenler olabilir. Uzun kenarı da hemen hemen aynı tempo ile yürüyerek dört saat sürüyor.
Tekrar konuya dönelim. Kokulara karşı gerçekten zaafım var. Beyaz sabun da dahil olmak üzere çok enteresan koku zevklerim mevcut. Dolayısıyla dedemin Osmanlıca kitabını okurken rastladığım bu ibare burun hafızamı harekete geçirdi. Ev iş arası bol yeşillikli bir yol. Zaten Manisa'nın geneli yeşildir. Üç hafta evvel büyülenmiş halde bir iğde ağacından diğerine seğirtirdim. Mükemmel bir koku. Acaba dedim Manisa nın kokusu da "iğde" midir ? Burnun tekrar çalışmaya başladı.
İğdelerden yaklaşık bir hafta sonra hanımelleri açmaya başladı. Misler gibi huzur verici bir koku. Nane görmüş kedi gibi yapışıp kalıyorum hanımellerine. Ama çok uzun sürmedi. Bu gün yol üstünde açmasını beklediğim ıhlamurlar çiçeklenmiş. Hanımellerini bastırmış.
Böyle koku şöleninin yaşandığı bir yolla mekik dokuyorum ev ile iş arasında. Elbette bu kendine münhasır kokuların yanında vurgulayıcı tonlar da yok değil.
Yolun hemen yanındaki ilköğretim okulu eğer teneffüsteyse, bu kokulara biraz ekşimsi ter kokusu ekleniyor. Namaz vakitleri cami çıkışlarında biraz esans rayihası etkileniyor. Bu arada çok güzel bir koku yakaladım geçen bir Hacı Amca nın üzerinde yüzsüzlük edip sordum. " tefarik" dedi. Araştırdım. Sonbahar kokusu olarak geçiyor. keskin bir koku. ıslanmış toprağı hatırlatıyor.
Patrick Süskind in yazıdığı Koku romanını tekrar okuyasım geldi.
Bol kokulu günler dostlar